EDITORIAL: "KU ËSHTË HISJA JONË?" NGA BASTRI BAJRAMI, KRYETAR I HARAÇINËS
[05.07.2010
- 17:00]
Në çdo sferë të jetës ka një parim i cili dëshmon se çdo vit që vjen
është një progres sa i takon vitit të kaluar. Në fat ky
parim duhet të vlejë edhe për shume shtete dhe më konkretisht për shumë
vendbanime të cilat nga viti në vit pësojnë ndryshime dhe shkojnë
përpara por si duket ky parim nuk vlen për vendbanimet apo komunat me
shumicë shqiptare në Maqedoni. Këtë mund ta vërtetoj me rastin e Komunës
së Haraçinës e cila plot 15 vite nuk po pëson asnjë ndryshim rënjësor
për të përmirësuar jetën e qytetarëve. Kjo komunë që 15 vite akoma në
rendin e ditës i ka po të njëjtat kërkesa që i ka pas edhe para 15
viteve. E di se është e çuditshme kjo për tia spjeguar të huajve por
besoni se kjo nuk është befasi për ndonjë qytetar të komunës tonë. Sa
për rikujtim un do cek vetëm disa nga kërkesat elementare të Komunës së
Haraçinës të cilat plot 15 vite akoma nuk po realizohen por çdoherë
përdoren si element i manipulimit dhe premtimit nga ana e partive të
cilat janë pjesë e pushtetit. Në Komunën e Haraçinës ende ballafaqohemi
me probleme me furnizimin e ujit, kemi probleme të shumta në
infrastrukturën rrugore, shkollore, shëndetësore etj. Të mos flasim për
objekte kulturore të cilat për banorët e kësaj komune janë vetëm një
endër e cila nuk dihet a do të bëhet ndonjeëhere realitet. Pra, siç
mund të shihni që 15 vite kjo Komunë nuk ka leëvizur fare nga vendi
sepse çdo qeveri për qëllime të ndryshme tendencioze ka dënuar Komunën e
Haraçinës duke mos i dhënë hisen e vet nga buxheti dhe duke e treguar
çdoherë me gisht se kjo komunë është faqja e zezë e këtij shteti. Çdoherë
nga qarqe të ndryshme është vlersuar se fajin për këtë gjendje në të
cilën është Komuna e Haraçinës e kanë edhe ish kryetarët e komunës por
edhe disa ish deputetë të cilët kanë qenë kohë të gjatë pjesë e shumicës
parlamentare, sepse ata nuk kanë punuar për të prëmirësuar gjendjen në
këtë Komunë. Unë, ashtu si edhe herëve të tjera do të përmbahem dhe nuk
do të vlerësoj dështimet e të kaluarës por do flas për punën të cilën e
kam kryes brenda këtij një viti që kur jam kryetar i komunës. Deri më
tani kemi përpiluar të gjitha projektet që kanë të bëjnë me zgjidhjen e
problemit të kanalizimit, rindërtimin e sistemit të furnizimit me ujë,
ndërtimin dhe zgjerimin e rrugëve, ndërtimin e shkollave të reja duke
përfshirë këtu edhe ndërtimin e shkollës së mesme si dhe zgjerimin e
shkollave aktuale, ndërtimin e sallave sportive si dhe shumë projekte
të tjera të cilat drejtpërdrejt do ndikojnë jo vetëm në përmirësimin e
kushteve të jetesës në Komunën e Haraçinës por edhe në ndërtimin e
imazhit pozitiv për këtë komunës. Të gjitha projektet e
lartpërmendura i janë dorëzuar ministrive kompetente, insitucioneve
shtetërore si dhe kreut më të lartë shtetëror, mirëpo deri më tani kam
hasur në vesh plotësisht të shurdhër, edhe pse më janë premtuar se shumë
prej këtyre projekteve do realizohen, asgjë konkrete nuk është bërë në
këtë drejtim. Për të qenë ironia më e madhe, para disa ditëve gjatë
debatit për rebalansin e buxhetit, qeveria i refuzoi gjashtë
amandamentet të Komunës së Haraçinës, por për fat të keq tonin ata të
cilët duhet të kërkojnë hisen e shqiptarëve nga buxheti, partia
shqiptare në pushtet edhe ata kanë votuar kundër këtyre amandamenteve.
Unë nuk mund të kuptoj se pse i pengon zyrtarëve të BDI-së që në
Haraçinë të ndërtohet kanali i ujrave të zeza i cili në këtë gjendje siç
është paraqet vetëm rezik për qytetarët e Haraçinës. Nuk mund të
kupotoj se pse i pengon dikujt që qytetarët e Haraçinës të kenë ujë 24
orë në ditë dhe të kenë të zgjidhur problemin e kanalizimit. Qytetarët e
Haraçinës, pavarsisht bindjes politike dhe përkatësisë partiake,
meritojnë që të jetojnë një jetë më të mirë, të kenë kushte më të mira
për jetesë pasi që tani në shekull 21 kur të gjithë konkurencën e bëjnë
me teknologji ne në Komunën e Haraçinës po luftojmë për ujë, rrugë,
shkolla etj. Nëse kjo qeveri kështu mendon të hyn në familjen e madhe
euro-atlantike atëhere gabohet rëndë. Në fakt, nëse bëjmë një analizë
nuk është vetëm Komuna e Haraçinës e vetmja komunë që ballafaqohet me
diskriminim të këtij lloji nga ana e Qeverisë, por të gjithë Komunat me
shumicë shqiptare nuk e marrin hisen që i takon nga buxheti i shtetit.
Këtë më mirë mund ta vërtetoj edhe nga fakti se kjo Qeveri jo që nuk
ndan mjete financiare në mënyrë proporcionale edhe për komunat
shqiptare, por edhe donacionet e fondeve ndërkombëtare nuk i ndan në
bazë të parametrave të mirëfilta por i ndan në baze të vullnetit të
përfaqësuesve të VMRO-DPMNE-së në Qeveri. Pikërisht prej këtu mund të
nënkuptojmë se kjo Qeveria nuk bën ndarje proporcionale të parave dhe aq
më pak të flasim për 25%-in e Marrëveshjes së Ohrit. Vlerësoj se tani
është momenti kur të gjithë kryetarët e Komunave shqiptare, pavarsisht
përkatësisë partiake dhe bidnjes politike duhet të ngrejmë zërin dhe të
kërkojmë hisen tonë që na takon në këtë shtet. Poashtu, në këtë periudhe
kur ne shqiptarët po nëpërkëmbemi dhe nënçomohemi nëpërmjet buxhetit ku
edhe ne jemi tatimpagues, mendoj se duhet që të gjithë duke përfshirë
këtu edhe deputetët edhe këshilltarët komunal ti themi stop kësaj
politike diskriminuese dhe me format tona të përfaqësimit demokratik të
kushtëzojmë që ky shtet të na jep hisen në të gjitha sferat. Tani është
momenti kur kufiri i durimit ka arritur në pikën kritike dhe ne duhet
që ti shtrojmë kërkesat tona në tavolinë, gjuhën shqipe zyrtare,
flamurin shqptar në përdorim zyrtar, zgjidhjen e statusit të invalidëve
të luftës, familjeve të dëshmorëve të UÇK-së, denacionalizimin e pronave
që shteti ja ka marrë BFI-së si dhe më kryesorja ndarje e buxhetit
sipas parimit të marrëveshjes së Ohrit, minimum 25% e buxhetit të ndahet
për vendbanimet shqiptare. Kjo është zgjidhja e vetme e problemeve me
të cilat ballafaqohen shqiptarët si në nivelin qendror ashtu edhe në atë
lokal. Prandaj unë edhe publikisht i apeloj kryetarëve të Komunave që
të ulemi bashkarisht dhe të dorëzojmë deri te Qeveria kërkesat tona për
përmirësimin e jetës të qytetarëve shqiptarë nëpër komuna, sidomos në
ato rurale. Le të harrojmë për momentin ngjyrat partiake dhe te mbrojme
ngjyrat kombetare, pasi që hisen tonë nga ky shtet mund ta marrim të
gjithë se bashku dhe jo veç e veç!